سنجش از دور، رشتهای میانرشتهای است که با تکیه بر اصول فیزیک (برهمکنش امواج الکترومغناطیس با عوارض سطح زمین)، ریاضیات (ردیابی و پردازش سیگنال) و علوم کامپیوتر (پردازش تصویر و یادگیری ماشین)، به دریافت، تحلیل و تفسیر دادههای اخذشده از سنسورهای ماهوارهای، هوایی یا زمینی میپردازد. خروجی این فرآیند، تولید لایههای اطلاعاتی ارزشمندی نظیر نقشههای کاربری اراضی، شاخصهای پوشش گیاهی، مدلهای ارتفاعی رقومی، نقشههای حرارتی و تغییرات زمانی سطوح آبی و یخچالی است. این رشته کاربردهای گستردهای در مدیریت منابع طبیعی، کشاورزی دقیق، برنامهریزی شهری، کاهش اثرات بلایای طبیعی، اکتشاف معادن، پایش محیطزیست و امور نظامی دارد و با توجه به رشد انفجاری دادههای ماهوارهای رایگان و توسعه ابزارهای متنباز، امروزه بیش از هر زمان دیگری به مهارتهای تحلیل داده و برنامهنویسی وابسته شده است و یک متخصص سنجش از دور، در واقع یک تحلیلگر دادههای مکانی-زمانی با پشتوانه قوی علوم پایه است.
